مدت ها بود كه على پروين آفتابى نمى شد. بعد از مرگ برادرش و نتايج خوبى كه پرسپولس مى گرفت او از يادها رفته بود.
در بحبوحه روزهايى كه «پرسپوليس دنيزلى» تمام كارشناسان و طرفداران را به تمجيد واداشته بود، پروين ديگر كمتر به ياد كسى مى آمد. ولى حالا اوضاع عوض شده. پروين ناراضى از دست همه، مى گويد: «همه  تان نامرد هستيد!»
شماره ۷ رؤيايى پرسپوليس حرف هاى زيادى براى گفتن دارد؛ از دنيزلى، وضعيت اين تيم، ستاره هاى بى تأثيرش، مدافعان پراشتباهش و ... او مثل هميشه رك و صريح است. مثل هميشه نمى خواهد در مورد اتفاقات صحبت كند اما در نهايت تمام حرف هايش را مى زند! اين، خود ويژگى خاصى است كه در على پروين وجود دارد.

مدتى است كه مصاحبه نمى كنيد؟
 واسه چى مصاحبه كنم؟ اينجورى بهتره. هر چقدر از اين فوتبال دور باشيم بهتره .

مثل اينكه خيلى ناراحت هستيد؟
آره. از دست همتون ناراحتم. همتون نامرديد! تا وقتى كه تيم داريم در اينجا رو از پاشنه در مى آريد. حالا كه بيكاريم و تيم نداريم سالى يك بار هم سر نمى زنيد. اصلاً انگار نه انگار كه على پروين زنده است.

شما حتى اگر تيم  هم نداشته باشيد هميشه با روزنامه مصاحبه مى كنيد و حرفهاى جذاب مى زنيد؟